جنگ از دریچه نگاه آوینی
متاسفانه هنرمندان ما خیلی زود ژست روشنفکری گرفتند و فارغ از حقیقت ژرف « دفاع مقدس » ، هشت سال رشادت مردم دلیر ایران را با پدیده ای سخیف همچون « جنگ » آن هم با مفهوم سطحی وظاهری اش مقایسه کردند و خیلی زود یعنی زمانی که حتی گوشه ای از حقیقت« دفاع مقدس » ترسیم نشده بود به سراغ ادبیاتی مانند « ادبیات ضد جنگ » رفتند . با اینحال چند سال که از این وضعیت مقلدانه گذشت ناگهان « تحریف دفاع مقدس » از ترسیم « رمبو » وار قهرمانان جنگ آغاز شد و « دفاع مقدس » شد بازیچه خنده و طنز و اگر چه نباید تمام این آثار را با یک چوب راند اما الحق نمی توان « مجید سوزوکی » ها را نماد جوان بسیجی هشت سال دفاع مقدس برشمرد . حال سوال اینجاست ؛ کی نوبت آوینی می رسد که دوربینش را خیلی پیش تر از همه اینها روشن کرده بود و هنوز « روایت فتح »اش در حسرت روایتگر مانده ؟




«پروردگارا سینه ام را گشاده گردان و کار را بر من آسانفرما و از زبانم گره بگشاتا همگان سخنم را دریابند»